Colaatje light
Wijsheden van onze sterreporter
COLUMN
naam bekend bij de redactie
8/17/2026


Colaatje light
In de zomermaanden liggen de activiteiten van de schaakvereniging niet op het hoogste niveau. Er wordt eigenlijk niet of nauwelijks in verenigingsverband geschaakt. Ja, er is de schaakinstuif op het plein, een individueel lid neemt deel aan een toernooi dat via een livestream is te volgen, maar verder …. Dit artikeltje gaat daarom ook niet over schaken, maar over vakantie. Mooi weer, andere omgeving, strand of terras, wijntje of een biertje, of ……..
Tijdens de laatste zomervakantie in Frankrijk pakte ik met enige regelmaat de racefiets. Ik ben gewend om tijdens het fietsen veel water te drinken om het grote vochtverlies, veroorzaakt door het overdadig zweten, aan te vullen. En met de zomerse temperaturen van deze vakantie moest ik veel aanvullen. Een consequentie daarvan is dat je bij tijd en wijle de blaas moet ledigen, een geheel natuurlijke en lichamelijke reactie, die je niet heel erg lang kunt negeren.
Tijdens één van die fietstochten door het fantastisch mooie en flink glooiende Franse landschap, gebeurde het dat ik, in the middle of nowhere om er een echte Franse term tegen aan te gooien, moest plassen. Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo nodig moest plassen en dan nog veel ook. Ik stond naast een enorm groot korenveld, dat bij nadere bestudering gerst bleek te zijn (Latijnse naam van gerst: Hordeum vulgare).
En daar, beste lezer, daar, aan de rand van dat buitengewoon grote veld gerst, daar, aan de bovenkant van het enorme en enigszins glooiende gerstenveld, liet ik gecontroleerd het overtollig geworden lichaamsvocht “los”. En als eenmaal “de geest uit de fles is”, ……..
Of wildplassen in Frankrijk ook niet op prijs wordt gesteld en net als in Nederland bij overtreding wordt gehonoreerd met een financiële transactie weet ik niet. Zekerheidshalve had ik daarom de horizon afgespeurd naar oom Gendarme, en ook nog zekerheidshalve een plek gezocht dat een eindje van de weg af lag, uit het zicht van eventuele pottenkijkers.
Het geklater gaf mij een fantastisch, zeg maar gerust bevrijdend gevoel. Een nauwelijks te beschrijven gevoel van opluchting, een verademing, een weldaad; het voelde als een bevrijding, verkwikkend. Een tinteling voelde ik door mijn hele lichaam. Een tinteling die tegelijk met het overtollige vocht het lichaam verliet. Een tinteling sterk voelbaar in vooral de uiteinden van alle ledematen. Een tinteling die in sterkte afnam met het tempo van het afnemen van de druk op de blaas.
Tijdens het geklater zette ik nog een paar passen opzij, onderwijl goed oplettend dat ik niet in of over mijn schoenen stond te plassen. Ik mikte zo goed als ik kon op de gerst en probeerde, als was ik de brandweer, elke gerstestengel binnen mijn bereik, én over de volle lengte van diezelfde stengel, te raken. Al het gerst moest nat, en ik ben van mening dat ik redelijk succesvol was. Gevoelsmatig heb ik daar het gehele veld, elke vierkante meter, elke stengel, elke gerstenkorrel nat gemaakt.
Maar vanaf dat moment heeft het woord “gerstenat” een andere betekenis gekregen. Vanaf die dag smaakt mijn biertje niet meer hetzelfde. Vanaf die dag smaakt mijn bier anders. Vanaf die dag kan ik niet meer echt genieten van zo’n goudgele versnapering. Het zal “tussen de oren zitten”, het zal met de kleur te maken hebben, het schuim, maar toch, de smaak is niet meer als weleer. Het voorheen zo heerlijk smakende bier, het gerstenat, …., het smaakt niet meer als voorheen.
Zeg nooit dat u niet gewaarschuwd bent, maar ik neem tegenwoordig vaker een colaatje (light), ook na het fietsen. Fijne vakantie gewenst.


Nijkerkse Schaakclub
Een eeuw schaakplezier in Nijkerk.
© 2025. All rights reserved.